گوشت دم توپ

رعیت جماعت مانده چه کند. بشود گوشت دم توپ ؟ بشود خانه نشین ؛ چون زنان محجبه در پس قائله کشف حجاب؟ آقایان دو روز مانده به مراسم یادشان افتاده جان رعیت عزیز است ، تا دیروز و پسین روز چه ؟ از توی جوق آب جسته شده بود که مدام هلش میدادند جلو؟ از آن طرف هم جماعتی میگوید اینها خبر دارند از دوستاغخانه و دارالخلافه که قرار است نسخه رعیت جماعت پیچیده شود و دل خوش کرده اند به عر و گوز شیخ بی پشم وپیله که از اولش هم کلاهش پشم نداشت و حالا هم از ترس جانش جلو افتاده ؛ ولی کسی نمیگوید تکلیف این جماعت دل سوخته چیست که مانده حیران و سرگردان ؟
ما که نه سر پیازیم و نه ته پیاز دلمان هم نمیخاست از روز اول رعیت جماعت بشود گوشت دم توپ . حال بایدش چه خاکی بر سر کند بماند تا بعد.
زمانه ای شده .

لج و لج بازی

این جماعت هم ولایتی ما هم عجب یدی دارد در لج و لجبازی . اولاد و باقی فلانی را به هیچ قبول ندارند ؛ بگوئی یک غاز دستش بدهند که ببرد برای چرا ؛ خود فلانی را هم مدام دارند لعن و نفرین میکنند . حالا که این طفلک در امده از این دارو دسته حمایت کند شده اولاد پیغمبر . از آن طرف هم فراشان دارالخلافه که تا دیروز برای فتوغراف فلانی که مانده بوده زیر پا خون گریه میکردند و خون میریختند چنان رنگ عوض کردند که سر خاک فلانی اجازه یک فاتحه خواندن هم به باقی آن مرحوم نداده اند. و کلهم هر دو طایفه مرحوم فلانی را فقط برای عزا و عروسی خرج میکنند .
زمانه ای شده

قربان ننه مان میرویم

دده ها قدر ننه ها را آن جور که باید نمی دانند . البته دده ما دیگر در قید حیات نیست. اما خودمان قربان ننه مان میرویم. قربان ننه تان بروید ؛ هر چند که ننه تان به قربانتان رود . ای به قربان همه ننه های عالم .

ملال

حوصله مان سر رفته . کسالت از در و دیوار میبارد . رعیت جماعت منتظر اتفاق و حادثه مانده ؛ دارالخلافه در وحشت از هر اتفاق رخوت تمنا میکند .حوصله بارگاه و ملیجکان را هم نداریم ؛ تلخکمان در خفا برایمان شعر میگوید از اوضاع رعایا و به جای خنده و حالا حد اقل زهر خند و تلخند ؛ فقط میگرید پدر سوخته و دل ما را هم ریش میکند .
حال ما که این چنین است وای به حال بیچاره رعیت جماعت .
زمانه ای شده !

چادر چاقچور

رعیت مانده است گرسنه ؛ حکومت پیچیده است به چادر چاقچور نسوان ؛مکتب رفته ها و کمالات دان ها هم افتاده اند توی قضیه و جدل بر سر چادر چاقچور راه انداخته اند.
مانده ایم حیران اگر حکومت گیر میداد به موال رفتن رعیت ؛ این روشنفکران هم همه هم و غم خود را معطوف میکردند به مخالفت در روش موال رفتن؟
زمانه ای شده

سر بداران

چندی پیش ضعیفه ای به رجل پریده بود که چنین و چنان ؛ خلق وامصیبتا کردند و قیامت نمایان شد . حال که تنی چند را به ناگاه بر دار کرده اند حضرات به تخم مبارکشان هم نیامده . بعد داعیه فلان و بهمان هم دارند پدر سوخته ها.
زمانه ای شده

ارواح

چند گاهیست که میگویند پاره ای ارواح در گور و در و پیکر یا نمیدانم کجا میچرخند که به چشم برخی نمی آیند و تنها با خواص گفتگو میکنند. در عجبیم که چرا این خواص جملگی از نسوانند . پدر سوخته ها کار خود را سهل کرده اند با مرد جماعت کاری ندارند و یک راست به دنبال مقاصد خود پرسه میزنند . زمان ما لوطی جماعت فقط در پی حفظ ناموس دیار خود بود ولی حالا چه شده که این نا لوطی ها چون شبح میچرخند و به چشم مرد جماعت نمی آیند تا از گزند آسوده باشند در پی کار خویش.
زمانه ای شده.